Θωμάς Κ. Μαυρέλης

Posted By on 2 Δεκεμβρίου 2019

Έφυγε στις 2 Δεκεμβρίου πλήρης ημερών ο Θωμάς Κ.Μαυρέλης. Άνθρωπος γεμάτος προσφορά, καλοσύνη, ντομπροσύνη, φιλοξενία και ποιός δεν πέρασε από το σπιτικό του και μια ευγένια ψυχής που την εξέφραζε με την φλογέρα και το τραγούδι του. Οι συζητήσεις μαζί του ήταν ευχάριστες και ωφέλιμες, διότι ήταν κοινωνικός και είχε άποψη για πολλά θέματα. Τα λόγια του σοφά και μετρημένα και το βλέμμα του ήρεμο που σε γέμιζε σιγουρά και γαλήνη. Σπάνια συναντάς άνθρωπο για τόσο θεριεμένη θέληση για ζωή, τόσο αμετάθετο πείσμα για πάλεμα. Περόνιασε βαθιά την καρδιά του ο πόνος για την πρόωρη και ενεπάντεχη απώλεια του Βασίλη του και αργότερα της συντρόφου του.Υπήρξε άνθρωπος σεβάσμιος, υπόδειγμα και παράδειγμα προς μίμηση.

καλό ταξίδι, καλό παράδεισο στην γειτονιά των Αγγέλων.

 

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΝΙΚ. Θ. ΜΑΥΡΕΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ

Σεβαστέ πατέρα

Έφτασε η ώρα που περίμενες, έφτασε η ώρα εσύ να αποχαιρετήσεις το Σταυροδρόμι και εμείς να αποχαιρετήσουμε εσένα για πάντα.

Πριν αποχωρήσεις για το στερνό σου ταξίδι θα σου πω τα στερνά λόγια, καθώς η ψυχή σου βρίσκεται ακόμη ανάμεσά μας.

Γεννήθηκες σε τόπο άγονο και σε χρόνια πέτρινα και για αυτό αναγκάστηκες να παλέψεις σκληρά προκειμένου να επιβιώσεις .Από μικρό παιδί πήγες τσοπάνης στη Μακρυνεία ξυπόλυτος και ρακένδυτος μέσα στις κρύες νύχτες του χειμώνα για ένα κομμάτι ψωμί. Μετέφερες στην πλάτη και ποδαράτα δυσανάλογο προς τις δυνάμεις σου φορτίο από τη Μακρυνεία στο χωριό για να θρέψεις τη φαμελιά σου, όπως μου έλεγες.

Μετά την κατοχή με ισάξιο αγωνιστή τη μάνα δημιουργήσατε τη δική σας οικογένεια παλεύοντας σκληρά στα χωράφια, στα ζώα και σε άλλες δουλειές πέρα από το χωριό.

Και ενώ όλα πήγαιναν καλά το Ιούλιο του 1983.μια Πέμπτη δειλινό ήλθε το θλιβερό μαντάτο του πνιγμού του αλησμόνητου Βασίλη .Έτσι βρέθηκες στην τραγική θέση να νεκροστολίσεις με τα ίδια σου τα χέρια το στερνοπούλι σου ,το Βασίλη.

Τα 2005 έφυγε και η μάνα από τη ζωή μην αντέχοντας άλλο τον καημό από το θάνατο του Βασίλη .Έτσι χωρίς τη συντροφιά της βρέθηκες αντιμέτωπος με τη μοναξιά μέχρι τα τελευταία σου.

Μας παρότρυνες και μας βοήθησες να μάθουμε γράμματα ,γιατί έβλεπες την αξία τους και γιατί εσύ τα στερήθηκες λόγω συνθηκών.

Μας δίδαξες με το παράδειγμά σου να είμαστε φιλόξενοι ,να τιμάμε τους φίλους, να αγωνιζόμαστε στη ζωή ,να πολεμάμε το άδικο ,να μην αδικούμε αλλά και να μην ανεχόμαστε την αδικία και τη ρουφιανιά .Για όλα αυτά σε ευγνωμονούμε.

Ατό εδώ και πέρα το σταυροδρόμι της Ποκίστας θα το βλέπεις από ψηλά αλλά ο ίσκιος των δένδρων που έφτιαξες δε θα είναι ίδιος χωρίς το δικό σου ίσκιο. Η απουσία σου θα είναι αισθητή και θα σε αναζητάμε στα ξυλόγλυπτα που μας χάρισες ,στα τραγούδια και τα ανέκδοτα που μας έλεγες και στις φωτογραφίες που μας άφησες.

Οι πύλες του ουρανού ανοίγουν και ένας άλλος κόσμος σε περιμένει. περιμένουν οι γονείς σου, η συντροφιά της ζωής σου,ο, αδελφός σου Γιώργος ,προπάντων σε περιμένει 36 χρόνια η αδυναμία σου ο Βασίλης, που έφυγε νωρίς από κοντά μας.

Πατέρα στο μακρινό σου ταξίδι δε θα είσαι μόνος. Στο δρόμο θα έχεις για παρέα τον αγαπημένο σου ανηψιό , Δημήτρη Παπαδόπουλο που αναχώρησε για τον άλλο κόσμο μια μέρα πριν από την Αμερική.

Καλό σας ταξίδι και αιωνία η μνήμη σας.

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΠΑΤΡΟΣ ΓΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με θλίψη βρισκόμαστε εδώ σήμερα αγαπητέ Νίκο και υπόλοιποι συγγενείς να αποχαιρετήσουμε και να προπέμψουμε στην τελευταία του κατοικία έναν αξιόλογο άνθρωπο ,φίλο και εκλεκτό συγχωριανό, τον μπάρμπα Θωμά Μαυρέλη. Έναν άνθρωπο που για ενενήντα δύο έτη αγωνίστηκε και πάλεψε σκληρά να επιβιώσει και να μεγαλώσει την οικογένειά του με τα νάματα της ορθόδοξης πίστης.

Πέρασε πολλές κακουχίες στη ζωή του ,πολέμους και ακαταστασίες, πείνα και δυστυχία που εμείς οι νεότεροι δε γνωρίσαμε.

Άνθρωπος της συμβουλής, του καλού λόγου και του χαμηλού τόνου ,άνθρωπος της δημιουργίας. Επίσης πρέπει να αναφέρω την προσφορά του στην εκκλησία σαν ιεροψάλτης. Του άρεσε η εκκλησιαστική μουσική και η δημοτική παράδοση. Καθώς μου έλεγε του άρεσε από τροπάρια της εκκλησίας μας το δοξαστικό του Πάσχα το <<αναστάσεως ημέρα >>

Ο μπάρμπα Θωμάς ξεχώριζε για τη φιλοξενία του. Πόσοι άνθρωποι δεν πέρασαν από το καλύβι του και δε φιλοξενήθηκαν; Περισσότερο ο ομιλών. Για αυτό να ΄σαι βέβαιος μπάρμπα Θωμά πως οι πύλες του παραδείσου θα είναι ανοιχτές ,για να φιλοξενήσει την ψυχή σου ο Παράδεισος.

Θα σε θυμόμαστε για πάντα. Καλή αντάμωση στην άλλη ζωή.

Αωνία σου η μνήμη!

 

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Δυό λόγια από καρδιάς στον θείο Θωμά σε μια φορτισμένη μέρα μετά το κακό μαντάτο για το Δημήτρη μας)

Θείε ,

Είμαστε όλοι εδώ ο Παπαγιώργης, τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου, τα δισεγγονά σου, τ’αδέλφια σου, τ’ανίψια σου, οι συγγενείς σου, οι χωριανοί και οι φίλοι σου

Είμαστε έτσι όπως ήθελες να μας βλέπεις στην φιλόξενη αυλή σου με τη μεγάλη τάβλα.

Θείε δεν θα με ρωτήσεις σήμερα τι κάνει εκείνο το παλιόπαιδο.

Σ΄ενημέρωσε ο Κώστας για τα νέα κ’εσύ ανέβηκες στο ίδιο τρένο την ίδια ώρα για τον ίδιο προορισμό.

Αύριο θα ενημερώσω τον Δημήτρη να σε περιμένει στον Σταθμό.

Πάρτε μαζί τα οργανά σας, το κλαρίνο και την φλογέρα και το τρένο θα σας αφήσει στην γειτονιά των Αγγέλων να συναντήσετε τον Βασίλη σου, την Σύντροφο σου, την Ελένη μας, τον Γιωργάκη μας και τον πατέρα μας, θα γλεντήστε και θα περάστε καλά.

Θείε

Σ’ευχαριστούμε πολύ, γιατί η αυλή σου και το σπίτι σου όλα τα χρόνια ήταν και δικό μας σπίτι.

Καλό ταξίδι Θείε, καλό παράδεισο και χαιρετίσματα.

 

 

Comments

Leave a Reply

Please note: Comment moderation is currently enabled so there will be a delay between when you post your comment and when it shows up. Patience is a virtue; there is no need to re-submit your comment.

You must be logged in to post a comment.